Eurypides uważany był przez starożytnych za „filozofa sceny” i „najtragiczniejszego z tragików”. Jego twórczość obejmowała 92 utwory, z których w całości zachowało się 17 tragedii i 1 dramat satyrowy oraz ponad 1000 fragmentów. Tematy do swoich sztuk czerpał z mitologii, twórczo przekształcając
Zbiór dowcipów greckich "Philogelos, czyli Śmieszek", "Szlakiem siedmiu cudów świata antycznego" czy "Święte igrzyska olimpijskie". Cenił sobie popularyzację wiedzy o kulturze antycznej, nie stroniąc od sposobów niekonwencjonalnych jak na filologa klasycznego
Zbiór dowcipów greckich "Philogelos, czyli Śmieszek", "Szlakiem siedmiu cudów świata antycznego" czy "Święte igrzyska olimpijskie". Cenił sobie popularyzację wiedzy o kulturze antycznej, nie stroniąc od sposobów niekonwencjonalnych jak na filologa klasycznego
"Hellenizm" Abrahama Ranowicza, który poprzedziły liczne studia i rozprawy z dziejów starożytnej kultury i ideologii religijnej, stanowi najdojrzalsze osiągnięcie autora. Czytelnik polski otrzymuje dzieło, w którym tzw. zmysł historyczny, wytrawna znajomość źródeł, zdolność do selekcji faktów,
Jedyna zachowana w całości komedia Menandra, napisana w 317/316 roku p.n.e. Sztuka opowiada dzieje miłości bogatego młodzieńca, Sostrata, do pięknej córki zgryźliwego starca, Knemona.
„Teogonia” lub „Narodziny bogów” lub „O pochodzeniu bogów” (Theogonia). Epos kosmogoniczny, będący najpełniejszym zachowanym utworem porządkującym podstawowe mity greckie i bardzo ważnym źródłem wiedzy o wierzeniach Greków. Hezjod starał się tu wykazać głębszy sens moralny mitów. Według niego jedną
Eurypides (ok. 485-406 p.n.e.) to najmłodszy i najbardziej „nowoczesny” z trzech wielkich tragików starożytnej Grecji, a jego sztuki po dziś dzień nie schodzą ze scen teatrów całego świata. Przyczyną jest ich uniwersalna problematyka, pozwalająca szukać w dawnych mitach odpowiedzi na wiecznie
500 zagadek – seria popularnonaukowa wydawnictwa Wiedza Powszechna z czasów PRL-u. Tytuły były często wznawiane, a czasem pisane od nowa przez innych autorów. Każda książka jest podzielona na dwie części. Pierwsza część zawiera 50 rozdziałów po 10 pytań poprzedzonych wstępem, a druga część ma 50
